şiir
ankara bir memur şehridir -sokakları geniş sayılır
ankara bir memur şehridir ellerimi
nasırlı tutar ve beni sert siker
kapıları kapattığımda boynunu uzatır
alnında hep bir damarı belirgindir
cebimi beş kuruşlarla doldurdum
kuşların gagasını sert kapattım elimin
altında bir başkasını duyuyorum elimi ağzıma
kapatıyorum
her gün
hep gün doğar
mutfakta bulgur güvelenmiş
aklıma geliyor birileri bana yalan söyledi
masalarda parmağım daireler çiziyor
masalarda parmağım bir ileri bir geri
utanmasam bilmiyorum
ankara bir memur şehridir eskiden
memurlar kumral olurmuş çayı şekerle
içerlermiş
mendilimi hep sağ cebimde taşıyorum
kimse gittiği yerden dönmüyor