şiir
haziran’ın keşfi
ellerimi kullanarak veya kullanmayarak
sağdan sola koyduğum
denkleştirdiğim tüm olmazlar
aşkımın aksak tınısı
beni affedin
gün döndüğünde elbet
tütsülerim yine seni yanar
kesme yakuttan
yahut mürver çiçeklerinden yapılma
o akşamüstlerinden birinde
bir tavşan
alacalı bir tilkiye rast gelir
beden geçmişi şimdi zanneder
kendi sağlamasına durur
nesnenin sürekliliğini zorlar
orada mı diye üç kez yokladığım
ancak bir yumru kadar olan kalbi
eğer ki durursa diye düşünür tilki
pek bir şey değişmez ancak
kendi kendine patlayan bir sivilce gibi
şükür ki biraz gece ve sonrası
devrimim yine diskoya çalar
aşık ve kanlı
kekremsi kırmızı yemişler gibi
çatlayan genç bir sesle
boşalmaya benzer
tavşan kaç
burada duramazsın
hayalleri ve ayrık dişleri
alacalı tilkinin
gözlerine bakıyorsun
sonunda yalnızsın