şiir
masal
tahmin ettiğinden biraz daha zor olacak.
bulut gibi bir oğlandı. saçları kıvırcık.
ismi h ile başlıyor.
köşeli bir şey görmeyeli uzun zaman olmuştu.
gümüş yaprakların isimleri vardı.
ve sis uzun sarı saçlı perilerin elbisesine dolanıyordu.
elimde kesmeyen bıçaklar var. burada kan akıtamıyorum.
bütün renkler parlayarak
metalleşiyor. birzamanlarhatırlanmayanlaröncesinde
ateşle
yüz yüze gelmemiş
hiçbir
şey.
dünyanın ucundan
bir adım daha. nereye
oğlan evi terk ediyor.
kanatları çıkıp kesildiğinde bronz yeşili.
sonra bakırlar paslandı. sonra bir başkası. bir başka
bunları toparlayacak gücü var mı. gerçekler-
eğilip bükülebilenden kof kabuklara
yöneldiğimi de gizledim. bundan sonra hep daha zor olacak. düştü dünyaya olan borcunu ödemeye. bulutlartuzbuz ve kokmaz
gittikçe ağırlaşan
yaşamaklı bir çizgiye döndü.
olmadıysa baştan madem çocukların gözleri kırmızıydı ve zar zor nefes alıyorlardı. bazı organları yenidoğmuş zayıf ve titrekti. bir yarığın içinden çıktılar.
ordadan daha bundan çok var.
kapıları kapatırsanız giremezler kale muhafızları ve baş büyücüler bütün başları başa
kaşlarını kaldıracak yüzünde komik bir ifade belirecek.
bütün bunları oyuncak evlerinin tanrısı yapıp yıkıyor.
bunu dün biri rüyasında görmüştü.
üstümüze gelmeyin artık ne olur bizlere acıyın.
tekrarı olmayacak bundan sonra bu benim tek atımlık kurşunum ıskaladıkça cebimden yenisini çıkarıyorum.
dümdüz dedin bak ne hoş.
başladığımız yere dönemeyiz çünkü iz bırakmadık. toprak çok çamurluydu yahut,
ayaklarımızın çizgileri silinmişti.
durup dinlenmekse bazen nefesi daha çok tıkayabilir. bunu yokuşta öğrenmiştik.
bazılarıysa şikayet ediyor.
madem ipin ucunu çakmakla yaktım. elastenpolyester naylonpetrol ve türevleri içeren hammadelerin uçucu pis kokusuyla bütün telekler kendi karınlarının içine çekildiler.
belki bu sefer başka olabilir.