şiir
nerede kaldın geç oldu
evin ahalisi üç katlıdır, bütün odaları bitişik
gözleri kırmızı babamın, çok susmaktan parmakları
sabahlara kadar sevişiyor, her sabah evden çapraz etekli kadınlar çıkıyor
tırnaklarının sesine uyanıyorum, ben evden çıkıp her sabah
yaşadıklarımı yaşamaya kapıyı babamın üstüne kilitliyorum
uykularını uyumayı hiç bilmeyen bu adamların bu kızları
kızlar toplayın beni evin her köşesindeyim
söyleyeceklerimi hiç söyleyemiyorum
zaman böyle uzayandır koridorlar bizi birbirimize bağlar
eteklerimi topluyorum, ayaklarımı topluyorum, tırnaklarımı topluyorum
kara kaşlı kara gözlü bir sevgilim vardı, ona da söyleyemedim. sonra beni bıraktı
evin ahalisi üç katlıdır
hepsi beni böler