şiir
oyunlarımız var
esaslı çocuklardık bir zamanlar
ölüme ne çok yakın
ne de çok uzak
şimdi nizami kar beyazı memleketlerde
aramızda trenler ve küslükler var
terli bir akşamüstünde
biranın ağırlığı
körpe vücutlarımıza henüz çökmüşken
iki cigaralık kırıp fırlamalı sokağa
gecekonduların arasında leyla
yuvarlanmakla flörtleştiğimiz yokuşlarda
toyluğu keşfetmeli
ve yanan her ateşin
imdat çağrısı olmadığını
öğrenmeliyiz
gecenin salyası
üstümüze bulaşana dek
kuyruklarımız ayrılmaz birbirinden
sanmayın ki korkudan
yoksa hala
oyunlarımız var