kolpo.
şiir

paesino sborramerda

göksel yaman

tanıyorum lan seni sen utanmadan öpüşensin
soğukta en son seni kıstıracaklar
sanma ki yırttım adını biricit koyacağım
tam gırtlağına şarkı yapıştıracağım
ensen kaşınacak kıskanç
ben ki a scribe of the prophetical order that is batn-ı neobeat
koca divination senden razı olsun budunbeyi
sinyor makyavelli telefonda
beni günde elli kere arıyor açmıyorum
sinyor makyavelli diyorum ben hepsini zaten ezberledimderler ki eskiden istanbula gelir
tarlabaşlarında kaybolurmuş
dedikoduları kızlarda saklı kalmış
sonra kızlar da kimseciklere söylemezmiş
yok aman efendim iyi biri miymiş para mı verirmiş ne farkı var
po nehrinde annem boğuldu
ölüsünü karşıya geçiremedik
küçükbudunbaşı uygun görmedi
ben de dönüp bakamadım
burada cenaze olmaz köpürür diye korktuk
şükür ki koca kehanet sana sivrisineklerle geldim
dölleri her yere damladı
şu toprağın oracıklarında çiçekler bitti
o gün bugündür orası
paesino sborramerda
bize kayık alacaklar
ki venedik’te tekrar öpüşeceğim
tüm venedik buluşup beni saklayacak
san marko’da kocaman taşakların ardında
sonra balçıkları tarhanaya katacağız bolonya’da