kolpo.
şiir

sadness prevails all again

göksel yaman

memlekette yalnız burda kuzgun var
allah topun bin belasını verdiğim şu günlerin hatrına
biraz da beni ansaydınız gün böcekleri
soğuk şerbetler içtiğimiz ilk eylül akşamında
çirkin sivilcelerimizleydik
sen ki demiştin peygamberler şehri çocuğusun
söylenilen her şeyi en az bir kere duymuşsun
pembe tokam boktan gömlek ve ilk kez bir dört levent galibiyeti
şiirin umrunda bile olmamalı
geride bırakılan birkaç hikâye bence
somon balığı tarlasında leş gibi zeytin
ve kim bilir nerden çıktı bu akdeniz rüyası
ya, bu kaşıntım hiç bitmez
delikanlısın sen de ve asla unutmayan sıcak pijamalarım