şiir
süper bal satan çiçekler
arı bende bal
yok,çiçeklerde bal çok*
arın”a*
bu dar evlerin olduğu sokakta büyüdüm,devlet geniş
bunun oturuşumu düzelttiren,elalem kesici taraflarını kıra döke arzulamadan,
arzu da şehvete pek yaklaşmadı buralarda,belki film izlerken sahnelere arkamızı
döndüğümüz içindir
deniz kabuklarıyla yaptığım özel çerçeve ağzının ilk boşluğu
ve
ben boşluklardan bağımsız ağzımı açamam
ağzının açtığı boşluk Yusuf’un kuyusu değil,ilk kez değil,
bundan hep bahsetti usta isimler,usta isimlere süper ballar ısmarladı devlet,
süper ballara süper çiçekler,
bu dar evlerin becerdiği kısa kollar,devlet hep geniş
sanki ininde mutluydun da ben kımıldattım seni,devletle genişleyesin diye ittim,
itilesin varmış,
saymanın fasülye ve abaküsleri olmasaydı bak aramızdan kıl gibi bir 11 geçti
demeyecektin,
duyasım varmış,
sayıların artışından balların miktarını anlıyordum o zamanlar ve
arındıramadığım yüz on tane günahsız arı,
emip çiçeğini genişleyen arı görmedim doğrusu,
günahsız olduklarını da yaradanın mutlak gücüne veriyorum,bu mutlaklığa sığmam,
bu dar evlerin olduğu sokakta büyüdüm
gittikçe genişleyen devleti unutmayayım diye
sırtımdaki terli gecelerin,terli atletlerini değiştirirdi babam,
memelerime bakmıyormuş gibi yaparak
genişleyesi var olan devletle bakmıyormuş gibi yapılan bakışlar arasına sıkıştım kaldım,
sıkıştı atlet,genişlemedi arı,
yüz on tane günahsız arı,
hangi dar sokakta olsam tanırım,hangi devlet genişlese düşerim
süper bal satan çiçekler arıları harcadığını bilsin diye
hiçbir yere kona kona yaşayamıyorum ben
bu dar sokakta aramızdan kıl gibi bir 11 geçti
geçesi varmış