şiir
kendimin iç ve dışbükey sınırları
sokak her nefes alıp verdiğinde
kaldırımlar et olur
kabarıp söner
kulağında trenlerin
boğuk uğultusu
hoşgörü bağıl
tüm sabitler uyuşturucu
kriptolar
para piyasaları
kafanı kaldırıma geçirdiklerinde
ağzına gelen
adrenalinin metalik tadı
oysa çamurum aynı sizinki gibi
kanlı ve yapışkan
hayal kırıklıklarından yapılma
sıradan bir hayatı
mahvetme kaşıntısıyla
ama hücrelerim
tam teşekküllü
f tipi
bitkilerinki gibi
yazık
hislerim bazen
kucağıma sığmaz
yerlere dökülür
ya ziyan olur
ya da bir yoksunluk anında
yalanmak için
öylece beklerler
ama geriye toplamaya çalışmanın
saçmalığından gelen
o cüret
sonuna kadar
yaşanmalı