şiir
wisteria, magnolia
Kim bilir ne kadar zaman oldu
senin arkana saklanabileli
başının arkasını göreli
kimyamın güzel alnından öpeli
saatin kaç olduğunu bileli
Kabuk her çatladığında ellerim hep çok meşgul
Silahlarımı elbisemin eteğinin altına saklamakla
Toprağı kanla sulamakla
Şehir özellikle acımasız
her nar yağdığında
Denizsiz deniz kestanesi gibi
Dilinin ayarı yok gibi
Bensiz sen yok gibi
Nefes al, duman solu
Kalk yat, okul yolu
Karanlık kentin kayıp çocuğu
Büyüyünce ne olmak istersin diye sordular bana anaokulunda
Aşkın evinde bir casus
suyunda bir kuğu
morsalkım ya da manolya
babamın evinin ruhu
Hepsini bildim
o kadar iyi bildim ki
unuttum