Belki bir sabah, yürürken kuru, cam gibi havada,
dönüp tanık olacağım mucizenin gelişine:
sırtımı döndüğüm hiçlik, ardımda kalan boşluk
bir sarhoşun dehşetiyle
Sonra, sanki bir ekranda gibi, ağaçlar evler tepeler
Hızlıca toplanacaklar tanıdık yanılsamalarla.
Ama çok geç olacak; ve ben sessizce uzaklaşacağım
Arkalarına bakmayan insanların arasından, bu sırrımla.